Twaalf jaar geleden ontdekte iemand al een rood appeltje, maar die was te klein en ook erg zuur van smaak. Nu heeft een bedrijf uit Den Bosch dat kleine appeltje gekruist met een grote en lekkere appel. En het kindje daar uit, nog zonder naam, bevat rozerood vruchtvlees en een opvallend hoge dosis zogenoemde antioxidanten. De universiteit van Wageningen onderzoekt nog de levensvatbaarheid van dit merkwaardige product! Ik weet het niet, heb er geen goed gevoel bij, vind het allemaal te kunstmatig, onnatuurlijk…

Hebben jullie vanmorgen toevallig ‘Goedemorgen Nederland’ gezien? Er kwam een interessant item voorbij over een project dat hulp bied aan jongeren die een zwervend bestaan leiden. Al eens onder een kartonnen doos geslapen? Waarschijnlijk niet. Velen van die duizenden jongeren zijn niet bewust in die ellende terechtgekomen, voor hen dus het Le Clochard project.
Hier lees je er meer over, ik ga er een bestellen, het is ook gewoon een leuk dekbedovertrek, en ik wil wel eens onder een kartonnen doos slapen voor het goede doel…
Dus als jullie ook onder deze kartonnen doos gaan slapen, help je een zwerfjongere eronder vandaan.

Afgelopen zaterdag, samen met Ronald [broertje] en enkele vrienden, een geweldig optreden van Jan Akkerman mogen beleven. Hij kwam er speciaal voor naar Wijhe, of zoals hij het zelf noemde ‘Wiehe’! Een gezellige avond, en Jan leek er ook lol in te hebben. De man is nog steeds absolute top, nadat hij in 1973 al als beste gitarist van de wereld werd uitgeroepen maar ook en vooral door zijn altijd gewaagde en inventieve spel en zijn drang zichzelf te blijven ontwikkelen. Hij blijft op verschillende muziekstijlen zijn stempel drukken, een tikkeltje eigenzinnig blijft hij experimenteren met nieuwe apparatuur en gitaren. Een heerlijk optreden… en omdat mijn eigen mobiele opname van bedroevende kwaliteit was deze van youTube, Am I losing you

Hebben we die irritante wuppies net gehad, komt AH met een volgende actie. En dan ook nog met smurfen! Bijna twee smurfen per Nederlander heeft supermarktketen Albert Heijn voor je klaarliggen. Maar wat blijkt nu, ze vormen een gevaar voor kinderen van drie en jonger, nee niet voor kinderen van vier, vijf of ouder… alleen voor drie en jonger! Dus broertje, die smurfen die ik je gaf, let jij even op die kleine smurf van jou?

Een vrouw om verliefd op te worden. Susan Smit. Buiten dat ze aardig schrijft en er fantastisch uit ziet heeft ze meer. Ze gelooft in hekserij en kijk, dat spreekt mij aan. Een vrouw die er gewoon voor uit komt dat er meer is in deze wereld. Meer dan wij willen geloven, weten of zien. Stel je voor, ik zag haar vanavond langs vliegen op haar bezemsteel, naakt, haar blonde haren wapperend in de wind…

Volgens Redstar, zegt een screenshot van je bureaublad alles iets over de mens van wie de computer is? Eens kijken of jullie dit gecompliceerde mannetje kunnen doorgronden en analyseren? Shoot me…

Nog zoiets, kauwgom kauwende mensen. Je kent ze wel, allen die ongegeneerd kauwgom kauwen met alle bijgeluiden van dien. Bellen blazen en lekker hard laten knappen. Is kauwgom iets voor alle leeftijden? Zelf kauw ik graag op zo’n gommetje, maar het kauwen van kauwgom na je dertigste geeft je al gauw een ‘flodder imago’, en heeft snel iets asociaals. Het maakt mij niets uit, ik kauw rustig door, als het kan zonder de bijgeluiden!

Toevoeging: kauwgum (of kauwgom) bestaat al sinds mensenheugenis. De indianen kauwden al op het gom uit bomen en maakten het goedje met kruiden op smaak. Ook de oude Grieken gebruikten hun kaken kennelijk graag. Bekend is dat er in het oude Griekenland gekauwd werd op mastiche, een kauwgum die van de hars van de mastiekboom wordt gemaakt.

Voordat Salty gaat denken dat het alleen de dure gadgets zijn, ook een foto van een mooie dag kan mij gelukkig maken … al moet ik nog even wachten op deze dag!

Het voordeel van een externe harde schijf is dat je die makkelijk meeneemt en dus simpel data met anderen kunt delen. Het nadeel is echter dat ze vaak een beetje log zijn. De nieuwe Buffalo Ministation TurboUSB maakt daar een einde aan. Nu kun je al je muziek, films en foto’s wegschrijfen op deze schijf en altijd overal mee na toenemen, niks geen gehannes meer met dvdjes, gewoon inpluggen bij je vrienden of kennissen en delen maar. Deze TurboUSB van Buffalo heeft de ruimte om 500GB te herbergen, terwijl zijn omvang zo klein is dat hij in je jaszak past. Zijn afmetingen zijn 12,7 x 8,4 x 2 cm en hij weegt nog geen 200 gram en dat voor 149 euro. Kijk hier kan ik ook heel blij van worden…

Kus een mooi moment in een vlucht, pak het niet vast, laat het gaan. Alleen dan is je geest kalm en je hart sereen.
-Eknath Easwaran-

Zo ook dit magische moment, twee jaar terug, met een bootje over de heilige rivier de Ganges. Onvergetelijk en een onvoorstelbare en mystieke ervaring.

Voorheen was hij een traditioneel schilder, drie jaar geleden begon hij tekeningen te maken met een balpen op basis van foto’s van wat nachten stappen met zijn vrienden. Het lijken haast haarscherpe foto’s, maar deze geweldige foto’s zijn eigenlijk tekeningen gemaakt met een bescheiden balpen. Hij maakt alleen gebruik van de blauwe BIC pennen die wij hier ook allemaal kennen en zijn tekeningen zijn soms drie meter hoog. Zijn naam is Juan Francisco Casas. bron:Snuf

John Wright. Een sympathieke Engelse folk zanger, voor velen een onbekende, voor mij een held, zoals hij zijn songs ten gehore bracht. Zo buiten gewoon gevoelig, zo intens en zo gedreven. Ik zal zijn concerten missen, ik zal de mens John missen, maar ik zal zijn muziek koesteren. Vaarwel John…
Note: De charismatische John Wright genoot in het circuit grote faam als vertolker van hedendaagse en traditionele songs uit de historie van de folk, blues, pop en country. Dat hij daarmee de harten van zijn publiek weet te raken wordt bewezen door de grote schare fans. De pers omschreef het als volgt: De muziek en zang vormen samen een geheel, het is magisch en een ervaring waar je nog heel lang aan terug denkt. Het is bewonderenswaardig en inspirerend hoe John het publiek bereikt vanaf het podium. We worden allemaal familie van hem voor een paar uur, terwijl hij tegen ieder van ons persoonlijk praat en in onze ogen kijkt.

De combinatie van een ongelooflijk mooie zonsondergang en vandaag, een dag vol romantiek, deed me besluiten tot het schrijven van de onderstaande woorden… en natuurlijk heeft iedereen diep in zijn hart wel ergens een geheime valentijn. Iemand die je lief hebt of alleen stil bewondert…

De zonsondergang
Hij blijft fascineren
De lucht krijgt de kleur
Van de liefde
En is zwanger van romantiek
Voor mij het ultieme moment van de dag
Het feit alleen
Dat de zon onder zal gaan
Geeft mij een warm gevoel
De sterren en de maan
Kaarslicht en een glas rode wijn
En de gedachte
Weer snel met jou samen te zijn
De nacht zal brengen
My Valentine

Ik zit altijd met vragen, ik heb altijd vragen en ik wil altijd een antwoord, waarom? En die krijg ik haast nooit. Hebben jullie dat ook wel?

Waarom is één plus één niet altijd twee? Is zoeken naar de waarheid hetzelfde als zoeken naar berusting? En waarom heb je als je gevonden hebt juist niet het gevoel rust te krijgen en vrij te zijn? Waarom is het leven zo complex? En waarom zoekt iedereen naar iets?

p.s. het volgende topic wordt luchtiger, ik beloof het. En gaat over romantiek…

Zat hij nu toch in de Oprah Winfrey Show?