Fotografie is voor iedereen en van iedereen. Tegenwoordig hebben we allemaal een camera op zak. In elke mobiele telefoon zit zo’n ding. Ik noem het een ding omdat de meningen over de kwaliteit van de gemaakte foto’s nogal uitéénlopen. Onder de juiste omstandigheden en met een beetje ruisonderdrukking, daar zijn handige programma’s voor, kun je er nog een aardige foto mee maken. Ik vind het trouwens ontzettend leuk om met zo’n mobieltje alledaagse taferelen te fotograferen. Alleen betrap ik mijzelf erop dat het vaak foto’s van luchten zijn, meestal tegen de avond, wanneer het contrast optimaal is! Hebben jullie ook een dergelijke relatie met je ‘mobiele’ camera?

Steeds meer mensen raken computerverslaafd. En bij steeds meer patiënten toont deze verslaving “alle tekenen van een klinische ziekte, die door de autoriteiten als zodanig dient te worden erkend”. En ik moet toegeven, ik zit op het randje. Als ik ’s morgens wakker word zet ik mijn laptop aan en als ik ga slapen zet ik hem uit, maar daar tussen maak ik eten klaar, was en scheer ik me, zet ik koffie en ga na mijn werk. Ik zie mijn vrienden nog, heb nog hobby’s internetten en voel me niet ziek. Ben ik dan verslaafd? Gelukkig merk ik nu dat ik de enige niet ben, de ziekte heeft een naam en dat geeft een goed gevoel. Praatgroep oprichten! Iemand?

Ik moet iets bekennen. Ik kan de deur niet meer uit. Niet meer over straat. Het is niet vertrouwd meer. En als ik wel ga zijn de gevolgen niet te overzien. Ik word achtervolgd, gestalkt vanaf de voordeur. Het grootste voordeel is dat mijn conditie met sprongen voor uit gaat, zonder lange fitness programma’s vliegen de kilo’s er ook nog eens af. Alleen maar door te rennen, vluchten, voor die vreselijke wezens! Wat kan het leven van een man toch zwaar zijn! Het is waar, de nieuwe Axe chocolate geur is gevaarlijk lekker… maar is het fijn een Chocolate Man te zijn?

Wat doet men zoal op dit soort dagen? Een beetje wandelen, tussen de regen en sneeuwbuien door was het best mooi weer. Misschien een paasvuur bekeken? Natuurlijk naar je familie/ouders als je die nog hebt en de over gebleven tijd kun je vullen met niets doen of juist wel iets doen, quality time, zoals u wilt! In mijn geval dacht ik me nuttig te maken door mijn fotografie site eens te vernieuwen. Ik was niet helemaal tevreden met de vorige lay en na een paar dagen klussen kan ik jullie verblijden met een andere, kijk gerust even naar het resultaat. Ik hoor graag wat jullie er van vinden en of je je tijd ook nuttig besteed hebt dit lange weekend?

Mijn neefje is een rapper in hart en nieren. Hij woont nu in Delft, in de wijk buitenhof. Ook wel bekend van de rappers van Scheme015, deze groep werd in verband gebracht met een filmpje op youTube, eergisteren in het nieuws. Maar goed dit gaat niet over Scheme015 maar over een jonge rapper. Hieronder een kort stukje rap van deze jonge artiest. Volgens hem moet rap rijmen en een goede beat hebben in tegenstelling van mijn gedichten…

Me traanbuizen laten de tranen stromen als regen
Putten zo donker en nat, die de tranen op nemen
Zie het regen als een herinnering vallend op de grond
met dingen uit het leven waaruit dat allemaal ontstond
We hebben alles wat we willen dat hoor ik zo vaak
Maar met een verkeerde zet sta ik al schaak…

© Crib

Ze waren mijn jeugdidolen, de Dire Straits. Alle muziek van deze jongens haalde ik in huis, hun platen werden grijs gedraaid. De muziek was zo laid-back en hypnotiserend, ik stond er mee op en ging er mee naar bed. Vooral door het gitaarspel van Mark natuurlijk.. In 1995 was het over. Ze gingen ieder hun eigen weg en Mark Knopfler liet nog sporadisch van zich horen, hij deed wat soundtracks en later kwamen ook de solo albums weer. Daarnaast was hij een veelgevraagd sessie- en studiomuzikant. Zijn nieuwste album “Kill To Get Crimson” ligt al weer enkele maanden in de winkels en ter promotie van dit album treedt Knopfler op 29 en 30 maart 2008 en 31 maart 2008 op in Nederland. Eens kijken of er nog kaartjes zijn?

U bent een introvert persoon met extraverte kenmerken. U bent een rustig en gezellig iemand. U bent zeer tolerant als alles goed gaat maar U kan ook fanatiek zijn als er frustraties optreden. Een tekort doet U ook al geen plezier. Uw affectieve leven wordt gekenmerkt door verzoening, nuchterheid en gezelligheid. U bent gevoelig en ontvankelijk. Dit zorgt voor harmonie en even- wicht waarmee U iedereen tracht aan Uw kant te krijgen. U leeft graag in onderlinge verstandhouding met iedereen.
U weet niet precies waar U naar toe wil en Uw besluiteloosheid doet U dikwijls twijfelen tussen twee tegengestelde mogelijkheden…
Er zit altijd wel irts tussen wat klopt, soms wel meer dan dat. In China leven ze met dit soort wijsheden en geloven ze er echt in. Dat gaat mij te ver!

In navolging van Lin stel ik jullie de vraag, is er een gebruiksaanwijzing voor het leven? Zou ons leven niet veel gemakkelijker zijn als er bij onze moeilijkste problemen een gebruiksaanwijzing zat waarmee we ze konden oplossen? Er zijn natuurlijk richtlijnen. Je hebt het geloof, volg een stroming en je hebt een richting, of dat nu een aanwijzing is, ik denk het niet. Kies je voor een alternatief? Er zijn er in overvloed. Van Yoga, Reiki tot het Boeddhisme… Of vormen wetten de gebruiksaanwijzing voor het leven? Daarin staan onze plichten beschreven en wat er gebeurt wanneer we ons niet aan de afspraken houden. Maar volgens mij, is je gevoel volgen, de beste gebruiksaanwijzing. Soms zit je fout en begin je opnieuw, net zo lang tot dat je de juiste gevonden hebt. Anders zou ik niet weten… Hebben jullie enig idee?

‘Kijk naar mezelf en vind, diep in mijn hart verschuilt een kind. Een kind in mij dat altijd wilde spelen. Met iedereen de wereld delen. Kind in mij dat klom in bomen. En vogels hoort in al haar dromen.’

Kinderen hebben altijd iets vertederends vooral de kinderen die ik fotografeerde in Afrika en Azie. Nederlandse kinderen hebben het ook, soms, maar het is toch anders. Ook omdat de kinderen in Azie en Afrika in armoede opgroeien of in ieder geval niet dezelfde welvaart kennen als wij, hebben ze een bepaalde triestheid in hun ogen. Een zorgelijk bestaan, dat ook nog op hun jonge schoudertjes rust doet de rest.

Of je nou voor of tegen bent, iedereen heeft wel een mening over de Verenigde Staten. Zo denken veel Nederlanders dat Amerikanen nogal oppervlakkig zijn en kan niet iedereen zich vinden in het beleid van Bush. Okay, ik zal eerlijk zijn, ik heb ook niets met Amerika, ze zijn kortzichtig, oppervlakkig en denken dat ze overal een oplossing voor hebben. Veelal is die oplossing weer afhankelijk aan het belang dat Amerika er zelf bij heeft. Verder kan ik hier elke week wel een topic openen over de meest bizarre en vreemde nieuwsfeiten die overkomen waaien uit dat zelfvoldane land. Nee het is duidelijk, ik ben geen Amerika aanhanger. Dus vanaf nu elke week een bizar, lachwekkend en opmerkelijk nieuwsfeit uit Amerika, met zaken die daar voorkomen maar absoluut in een beschaafd land niet voor zouden mogen voorkomen. Om mijn stelling te bevestigen, hier is een korte toevoeging; een vrouwelijke gevangene in de Verenigde Staten heeft het vier dagen zonder water, brood of toilet vast gezeten omdat ze compleet was vergeten door een gerechtsdienaar. Lees verder…

Liefde, tederheid, hartstocht, we kennen ze alle drie. Maar de ware extase beleef je ook als je ontdekt dat je toch je sleutels niet kwijt bent.

De 13-jarige Anaïs raakte twee jaar geleden haar moeder kwijt. Ze mist haar overleden mama nog steeds heel erg, en besloot haar daarom een brief te sturen. Als adres zette Anaïs ‘Paradijsstraat, Hemel’ op de envelop. Een postzegel leek haar niet nodig. Twee dagen later kreeg ze de brief weer terug, met strafporto. Die postbezorgers van tegenwoordig dan ook. Dus mijn advies aan haar, gebruik de volgende methode… suc6 verzekerd.
Dus Anaïs, volgens mij kun je dit soort brieven beter met een vlieger versturen. Dan weet je zeker dat ze aankomen. In navolging van die onvergetelijke klassieker van Hazes;
“Ik heb hier een brief voor m’n moeder die hoog in de hemel is. Deze brief bind ik vast aan m’n vlieger tot zij hem ontvangt, zij die ik mis.”

Ze zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden, mail en spam, een alledaags gegeven. Of het nu over viagra pillen, medicijnen of online poker sites gaat, ze blijven maar komen, al dan niet in mijn spam map. Maar toch moet je deze map controleren om er zeker van te zijn dat er geen serieuze mail in terechtkomt. Elke keer weer een bron van ergernis! Nu is er een nieuwe boodschap opgedoken, die de ontvanger probeert af te persen. Het bevat de volgende tekst!

“Ik ben ingehuurd om je te vermoorden”. “Betaal me nu 9.000 dollar en ik laat je met rust. Je mag de politie niet waarschuwen of je familie gaat eraan. Er is dus iemand in jouw buurt die je dood wilt, anders was ik niet ingehuurd.”

Wie bedenkt zoiets? Kan het nog gekker?

Ooit samen met een collega deze slackers site opgezet, meer als geintje. Ook was het in die tijd een manier om een ludieke bijdrage te leveren aan het op dat moment razend populaire begrip ‘onthaasten’. Het bleek nog steeds op mijn server te staan, en alles is nog steeds hetzelfde, precies zoals het er toen uit zag … in ruste, zoals een goed slacker betaamt. En volgens veel van mijn collega’s ben ik nog steeds een geboren slacker al zal ik dat altijd ontkennen. Levensgenieter is een beter en ook mooier woord…

Net terug uit Limburg. Het is mooi daar, en wat me vooral opviel is dat de streek haast bezaaid lijkt met kapellen en kapelletjes. Overal langs de wegen en wandelpaden kom je ze tegen. En geloof het of niet, ik heb een engel gezien? Een engel heeft veel vormen, maar in mijn ogen is een engel altijd vrouwelijk en oogverblindend mooi. Net als deze… verder heerlijk gebak en cappuccino aldaar.

“Onze daden zijn onze goede en kwade engelen, onze noodlottige schaduwen, die ons steeds vergezellen.”
John Fletcher