In de auto luister ik soms naar Radio 1, zo ook vandaag. Wat kan voetbal simpel zijn!
Luister naar ‘de bal’ Download link

Elke dinsdag- en vrijdagmiddag om drie uur hoort u bij Villa VPRO korte verhalen bedoeld om u te verbazen, aan het lachen te maken, of te ontroeren. Er zitten mooie tussen!

Net terug van een Mini Cruise over de Middellandse Zee. Vanuit Barcelona ging het naar Malta, Napels, Rome, Pisa, Nice/Monaco en weer terug naar Barcelona! We hebben ons uitstekend vermaakt, de plaatsen die we aandeden had ik nog niet eerder bezocht, op Barcelona na, en de ene dag die je aan land kon besteden in elke plaats was natuurlijk aan de korte kant maar je kreeg toch een mooie indruk van wat het te bieden had. Aan boord was het heerlijk vertoeven, het Freestyle Cruising sprak ons bijzonder aan, niets moest en alles mocht. Kom later nog met een klein fotoverslag.

Ergens verstopt, diep in het world wide web vond ik deze regels Duitse proza! Lees het zelf en wees eerlijk, dit kan de vergelijking met het complete oeuvre van Johann Wolfgang von Goethe glansrijk doorstaan!

O du, mein herrliches Schätzchen
O du, mein herrliches Schätzchen,
Ich liebe dich so sehr.
O du, mein herrliches Schätzchen,
Ich liebe dich immer mehr!

Wat is jouw perfecte zonsondergang? Vraag het tien mensen en ze zullen allemaal een andere zonsondergang beschrijven. Zo ook met een perfecte wereld. Volgens Plato is onze ideeënwereld de perfecte wereld. Alles wat in de werkelijkheid voorkwam was eigenlijk maar een onvolmaakte afspiegeling van onze ideeën. Zo ook met mijn favoriete zonsondergang. Dit is mijn perfecte zonsondergang! Windstil, de ondergaande zon in het water en een donkere diepblauwe lucht erboven, zonder geluiden van de stad, een zwoele zachte avond. Maar is hij perfect, dat is de vraag. In mijn ogen wel. Maar als iets perfect zou zijn zou je je ook niet afvragen of het mooi of lelijk is. Dan is het dus een foto waar je niets bij voelt, waar niemand over kan discussiëren, of hij mooi is of niet.

Ik moet oppassen, soms begint dat ‘ding’ mijn leven te beheersen. Ik kan er alles mee, een pc op zakformaat. Internetten, mailen, sms/mms-en en MSN! Maar soms lijkt het net of ik last van “ringxiety” krijg. Nu zullen jullie zeggen ‘what the f*ck is ringxiety?’
Verklaring: ringxiety = mensen die zich inbeelden gebeld te worden terwijl dat in feite niet het geval is, met een gevoel van teleurstelling als gevolg. Het Engelse leenwoord ringxiety werd in die taal samengesteld van het werkwoord to ring (bellen) en anxiety (verlangen, begeerte). Een psychologische verklaring voor het fenomeen: een toenemend, diep en onvervuld verlangen naar medemenselijk contact. Een meer lichamelijke verklaring: onze oren kennen een ongelijk gewicht toe aan bepaalde frequenties. Ze zijn gevoeliger voor geluiden tussen de 1.000 en 6.000 hertz. Het huilen van een baby valt binnen dit bereik, maar ook de ouderwetse ‘ringg, ringg’-ringtoon. Btw. wel vreemd overigens want ik heb mijn mobiel altijd op tril staan! Hebben jullie er ook last van en welke toontje zingt die van U? En willen jullie in de toekomst aub blijven bellen/trillen, het doet mij goed! ;–)

Dit was op de Galapagos eilanden in Ecuador. Deze enorme Galápagosreuzenschildpadden lopen daar rond in de vrije natuur. De mannetjes zijn groter dan de wijfjes en ofschoon je weet dat het grote dieren zijn, blijft het verbluffend als je naast ze hurkt. Omdat het uitzoeken van de foto’s niet echt wil vlotten en jullie toch alvast iets wil laten zien, dit voorproefje. We waren zo dichtbij dat we ze konden horen ademen, bijzonder vertederend, misschien ook omdat ik toch aan de arme ET moesten denken. Als een echte toerist moest ik natuurlijk even met het beestje op de foto! Ik lijk wel een japanner…

Update: dit is ook Galapagos!

Een gesprek in een achterliggende dag of was het nacht, ik weet het niet meer, heeft mij diep geraakt. Een gesprek met iets of was het iemand. Het heeft mij wakker geschut. Zou het dan toch nacht zijn geweest? Soms moet je dingen kunnen los laten, maar loslaten is zo moeilijk, kun je loslaten leren?
Mijn gedachten zorgen er voor dat ik niet vergeet. Maar ik heb me voor genomen verder te gaan. Stap voor stap vergeten. Het zijn tijden geweest van gemengde gevoelens. Maar gemengde gevoelens zijn goed… toch? Ze zorgen wel voor het besef en de wetenschap dat er meer is. Meer om voor te gaan. Meer om door te gaan.
Het leven is te mooi om stil te staan …

“Karolien zegt. Zij is voor niets of niemand bang. Al haar vrienden noemen haar IJsland. Niemand weet hoe hoog haar vuur brandt. En waar ze dan aan denkt . En of ze er aan denkt.” 

Hebben jullie het gezien, Rick de Leeuw zong ‘Karolien zegt’ met Jan Hautekiet op de piano in ‘de Wereld draait door? Wat een heerlijk nummer en prachtige cover, van Berlin, de succesvolle plaat van Lou Reed uit 1973. Al eens eerder verklaarde Rick; “De vertaling zorgt ervoor dat het niet meer hetzelfde is als ‘in de huid kruipen van’. Het wordt interpreteren en hertalen naar een meer zingbare tekst. In het Engels blijf ik meer aan de buitenkant van het nummer zitten; door de Nederlandse vertaling zit ik er binnenin.”
Hij heeft helemaal gelijk, wat mooi! Wie het nummer gemist hebben, hier komt hij nog een keer! Rick de Leeuw & Jan Hautekiet in DWDD

JR is een franse fotograaf/kunstenaar. Indrukwekkend is zijn project in de favela “Morro da Providencia”, een van de meest gewelddadige wijken van Rio de Janeiro. Met de foto’s van vrouwen, die familieleden verloren door de voortdurende botsingen tussen de politie en drugshandelaren, wil hij aandacht vragen voor aanhoudende geweld in deze buurten en de vrouw als indirect slachtoffer! Soort gelijke projecten vonden al plaats in Sudan, Sierra Leone, Liberia en Kenia, en zullen een vervolg krijgen in India, Cambodja, Laos en Marokko!