Echt. Het is geen blogpauze en ik zit niet zonder inspiratie. Geen tijd om bij andere te reageren, geen tijd om hier te schrijven! Sorry. Ik haal het wel weer in. Al mijn vrije uurtjes gaan zitten in het ontwerpen en bewerken van een nieuwe lay-out op basis van de nieuwe WP 2.7 blogware. En ik vind het niet vervelend, het is leuk om te doen en ik leer veel nieuwe dingen betreffende html, php en andere site gerelateerde onderwerpen. Het begint er nu een beetje op te lijken.
De nieuwe lay begint in de buurt te komen van wat ik er van verwachte. Maar wat is het moeilijk afscheid te nemen van je oude vertrouwde lay. Die aan de binnenzijde aan veroudering onderhevig was maar ook met een buitenkant die me nog dagelijks kon verwarmen. En ik ben niet als Pascal, die in het verleden haast wekelijks van lay en blogsoftware verwisselde. Het was Redstar die me het laatste zetje gaf. Hij vertrouwde me toe dat de huidige WP 2.7 heel gebruiksvriendelijk was en het tijd was te upgraden maar met gevolg afscheid te moeten nemen van mijn oude lay.
Morgen of overmorgen is het zover. Ik hoop dat het jullie ook kan bekoren. Heb tot dan, nog even geduld met mij.

Update:
Hier is hij dan. Velen zullen zeggen, hij lijkt op de oude. Dat klopt ook wel. Ik was nogal gehecht aan die look. De verandering zit voor 90% aan de binnenkant.
Ik wil jullie vragen om fouten of andere onvolkomenheden te melden zodat ik daar ook nog iets aan kan doen. Is hij te traag, werkt er iets niet, al jullie opmerkingen en suggesties zijn welkom. Bedankt alvast! grtz. Henry

In Frankrijk wordt rosé traditiegetrouw gemaakt (meer…)

Alles is betrekkelijk …

Maar het leven is
wat we er zelf in onze gedachten van maken!

Mensen. Wat hebben we eigenlijk weinig nodig om gelukkig te zijn. Een beetje zon kan wonderen doen. Wat is het prachtig in de natuur… Ik heb hier een stukje natuur ter beschikking op nog geen honderd meter vanaf mijn voordeur. Met nog honderd meter verder de IJssel en de uiterwaarden, je loopt zo het sprookje binnen. Vooral op dit moment, die bloesem en ontelbare paardenbloemen. Het gevoel dat ik kreeg met dit blan’kiekje’. Onbeschrijfelijk! Gemaakt met mijn mobiel en omgezet naar een gifje*. Flowerpower! Dus vergeef me mijn afwezigheid…

*_{Note: een gifje, omdat die naar mijn mening beter weergaf hoe ik me voelde op dat moment. Moeilijk uit te leggen! ;–)}

Ik ben al jaren verslaafd aan MBH! Het programma wordt gemaakt met groot respect voor mensen die anders dan anderen zijn en juist daarom ook sympathiek. Ze gaan op zoek naar het kleine nieuws over gewone mensen. “Een vrouw met krulspelden in het haar, die ondertussen de piepers schilt, terwijl haar man de krant leest; het is geen nieuws en toch bijzonder.” Naar mijn mening het best gemaakte programma op de Nederlandse kijkbuis. Het is fenomenale televisie over alledaagse dingen maar zo professioneel gebracht en bedacht dat het inderdaad vrijwel nooit verveelt. Te midden van de overdaad aan Joling, de Toppers, en de vrijwel permanente aanwezigheid van Paul de Leeuw op TV, blijkt dat er al meer dan 10 jaar lang ook een programma van niveau kan worden gemaakt. Een avond is voor mij niet geslaagd als ’Man Bijt Hond’ niet langs is geweest.

[Elke werkdag om 18.55 uur op Nederland 2]

Hij is alweer voorbij, de week van de poëzie. Met als thema ‘de nacht’! Hebben jullie er nog iets van mee gekregen, over geschreven? Op 9 April natuurlijk met de uitslag van de VSB Poëzieprijs! De belangrijkste prijs voor poëzie in het Nederlandse taalgebied, is dit jaar toegekend aan de dichter Nachoem M. Wijnberg voor zijn bundel Het leven van.  Nu had ik, al weer uren terug, mijn moment van gelukzaligheid in de avond. Vandaar onderstaande regels tekst met als titel de Avond…

Lopend door de uiterwaarden
Overvalt het mij
Elke keer weer
Jaar na jaar
Verbaasd over zoveel schoon
Al dat opkomende groen,
De bloesem aan de bomen
Vogels die vrolijk fluiten,
Die prachtige zonsondergang
De geluiden van een mooie avond
De rust die er vanaf straalt
Als gelukzaligheid in een moment te vangen is
Dan is me dat op deze avond gelukt
Indrukwekkend

Hoe kan ik controleren of het licht uit is als ik de deur van de koelkast dicht doe?

Ik weet het. Ik ben hier wat minder vaak de laatste tijd. Het is prachtig weer. En ik ben bezig met andere zaken. Onder andere met een nieuwe template, die kan draaien op de nieuwste en laatste versie van Wordpress 2.7! Het is geen excuus, meer een verklaring voor mijn afwezigheid.
Nu ik er toch ben, voor even, een klein eerbetoon aan Helen Levitt. Helen Levitt, de wereldberoemde New Yorkse straatfotografe, is afgelopen zondag in haar slaap overleden. Ze is 95 jaar geworden. Haar foto’s lijken kleine theaterstukken waarin beweging, ritme, vorm en kleur een toevoeging op elkaar hebben. Op inventieve wijze en met de nodige humor fotografeerde ze alledaagse momenten. In ogenschijnlijke normale situaties vond ze een bijzondere schoonheid. In 1936 kocht ze een kleine Leica die haar in staat stelde snel en flexibel door de straten van New York te bewegen. En dat zien we terug in haar foto’s: elke foto leeft. De tentoonstelling van Levitts foto’s, New York Photographs, kun je nog tot en met 5 mei bekijken, in de Kahmann Gallery in Amsterdam. Daarna gaan Levitts foto’s terug naar New York.

Toch nog een langer postje geworden dan de bedoeling was. Goed weekend allemaal!