Het grootste probleem in het leven! “Er is  zoveel moois te zien en beleven en zo weinig tijd.”

Ondertussen is zeker half Nederland op vakantie en de andere helft heeft het nog te goed. En bij die  tweede helft hoort dit persoontje dus. Nog even de laatste dag van de Tour meebeleven, wat beelden oppikken van het Amsterdam Tournament en dan langzaam voorbereidingen gaan treffen voor mijn aankomende rondreis naar Vietnam. Dit keer ook weer alleen, er zijn altijd mensen,  (hè Marjo?) die thuis moeten blijven om te werken of om andere redenen. Natuurlijk reis ik niet alleen. Ik reis met een aantal familieleden waar ik al meerdere keren samen een rondreis meegedaan heb. Dus single maar absoluut niet alleen. Ik zal proberen onderweg met mijn mobiel wat foto’s te maken en deze te posten op mijn mobile plek op dit log, onder het kopje Vietnam.  Eerst ook nog werken, even dat wel… Tot laterzzz!

Een tijdje terug las ik iets over slow leven. Oftewel slow in je leven introduceren. Mijn intresse was direct gewekt. Vooral omdat het mijn levensmotto is. Alleen kende ik de uitdrukking ’slow leven’ nog niet. Toevallig kwam het een en ander weer te sprake tijdens een kort over en weer reageren op een totaal ander onderwerp bij Kaatootje of moet ik zeggen Bette? Afijn daar gaat het nu even niet over.
Slow leven dus.  Even een korte uitleg. En het is dus niet mijn uitleg maar ik kan me er perfect in vinden.

Dus Slow is… alles wat langzamer doen?
Nee. Slow is  genieten. Even, al is het maar heel kort, stilstaan bij wat je aan het doen bent. Slow is alle dingen in het daarvoor geschikte tempo doen, het zogenaamde tempo giusto. En dat is niet altijd een langzaam tempo, dat kan ook héél snel zijn. Als je er maar de tijd voor neemt die het vraagt. Slow is een combinatie van la dolce vita met het dynamische van email, msn, sms, mms, gps, usb, wap, imap en mp3.
Slow is kortom, helemaal van deze tijd.

Dus vergeef me de eerst komende tijd, dat is wat ik ga doen. Maar wees gerust, ik kom terug ….

Durf jij het morgen aan, om weg te gaan.
Gewoon zonder reden of juist met het doel
’s ochtends ergens anders op te staan?
Wel vraag ik me steeds weer af.
Die kriebels en waarom ik ze voel
Toen ik vanmorgen die ene vogel hoorde fluiten
Wist ik het, het zit in elk moment,
heel klein en in iedere dag.
Vrijheid kun je niet kopen, vrijheid is iets in jezelf
In mijn binnenste, mijn gedachten, mijn diepste ik
Leren leven met die onrust in mijn lijf,
is beter dan blijven staan. Staan om niet verder te gaan…
Blijven ontdekken is in feite de essentie van het bestaan
Dus wijde wereld, verberg je
Ik kom er aan!

Toevallig kwam ik vandaag weer eens op zijn site. Eén van de betere fotografie sites van Nederland, vind ik persoonlijk. Neem zelf een kijkje bij Jeroen van Daal.

Heb ik gelogen? Dat waren een aantal mooie dagen achter elkaar. Puur genieten dus en ook nog gewoon werken tussendoor.

En dan natuurlijk de jaarlijkse Tour de France poultjes invullen. Twee op het werk, één bij de krant en nog eentje bij Het Oude Station in Dalfsen. Dat koste me wat extra uurtjes, maar die had ik er graag voor over, ik ben namelijk gek op poultjes.

Verder het internet een beetje ontzien. Te mooi weer en te weinig tijd. En zo zal het nog wel eventjes door gaan. De foto’s zullen blijven komen. Al dan niet met mobiel of serieuze camera. Ik heb ook zin in mijn rondreis door Vietnam, maar dat moet nog even wachten. Mooie vooruitzichten al met al. Hoe staat het in jullie leven, nog spannende dingen gedaan of was het daar te warm voor?