kunt schrijven zonder iets te zeggen – Een beetje filosofisch, een beetje zelfspot, en vooral een ode aan het niets.
Want soms hoef je helemaal geen onderwerp te hebben. Je begint gewoon. Je schrijft een zin. Daarna nog één. Je denkt even na. Je wist hem weer. Je schrijft iets anders. En langzaam ontstaat er iets wat verdacht veel op een blog begint te lijken. Hoewel je nog steeds geen idee hebt waar het over gaat.
Misschien over het weer. Dat zou kunnen. Het is tenslotte augustus. Dan kun je altijd iets over het weer schrijven. Te warm. Te droog. Of juist niet. Maar dan wordt het toch weer een blog over het weer en dat was nou net niet de bedoeling. Dus schrappen. Opnieuw.
Je schrijft een stukje over koffie. Ook altijd goed. Koffie heeft iets. Een begin van de dag, een momentje rust, een noodzakelijk kwaad… Maar wacht. Dat hebben we ook al eens gedaan. Weg ermee.
Dan maar over helemaal niets. En dat blijkt verrassend lastig. Want zodra je zegt dat je over niets schrijft, schrijf je eigenlijk alweer ergens over. Het niets. Daar kun je blijkbaar behoorlijk veel woorden aan besteden.
En dus tik je rustig verder. Zonder boodschap. Zonder conclusie. Zonder enig idee waar dit uiteindelijk moet eindigen. En ergens halverwege denk je:
Waar ging dit eigenlijk over? Precies dáárover dus.
En het mooiste? De lezer denkt waarschijnlijk hetzelfde.
Misschien is dat wel de hele bedoeling. Of misschien ook niet. Dat weet ik eigenlijk niet. Maar inmiddels staan er behoorlijk wat woorden. En als je lang genoeg doorgaat, zijn het er misschien wel driehonderd.
Driehonderd woorden over niets. Kijk. Dat is toch ook weer iets. 😛
Dat is niet niets…
Tekst schrijven op mijn blog heb ik wel moeite mee, ik heb mijn blog vooral om mijn foto’s te delen met heel veel mensen van over de hele wereld, dat vind ik juist zo leuk van een blog.
Je hebt wel een leuk stukje geschreven, het gaat over helemaal niets en het is toch leuk.
Groetjes Irma
Het kan soms moeilijk zijn om te bedenken hoe je vandaag je blog gaat schrijven. Je moet inderdaad ergens mee beginnen en vaak volgt de rest vanzelf. Maar we zien elders ook veranderingen optreden. De meeste hebben het toch een beetje moeilijk hiermee om een blog te gaan schrijven. Wij hebben gelukkig de foto’s en video’s en dit gaat samen makkelijker. Elders zien we ook bepaalde onderwerpen die ze gewoon van het internet plukken, zelfs plaatjes etc. Dit is eigenlijk “deel” functie. Dus dit is dan delen. Maar dit zullen we niet zo vaak gaan doen. We doen het gewoon op ons eigen manier. Leuk onderwerp overigens! Maar 300 woorden is best wel moeilijk hoor. Tel maar eens na via ons reactie die we hier straks zullen gaan plaatsen. Een mooie dag gewenst en het beloofd vandaag ook mooi weer te gaan worden. Vanavond kan het gaan onweren.
Haha, 300 woorden is inderdaad nog best een uitdaging. 😄 Maar volgens mij bewijst jullie reactie vooral dat je ook zonder foto’s en video’s aardig wat woorden kunt produceren. En uiteindelijk is het toch het leukste om gewoon je eigen verhaal te vertellen, op je eigen manier. Dat maakt een blog juist persoonlijk. Jullie reactie was al 154 woorden dus .. Dankjewel daarvoor! 😉
Een weblog onderhouden maakt wel dat je handiger wordt om teksten te schrijven. Hans
Dat is behoorlijk iets en nog interessant ook 😀
Ook al gaat het nergens over, toch is het leuk om lezen.
Heerlijk,het gaat nergens over en toch ook weer wel