Afscheid nemen is
het moeilijkste in het leven.
Je leert het nooit.
Wat rest is berusting
en de liefdevolle herinnering
want vergeten doe je nooit .. 

– Sterkte Esther, Richard en Jowi .. –

Je hart kent in stilte de geheimen van de dagen en de nachten. 
Maar je oren verlangen naar de klank en de kennis van je ziel. 
Je zou in woorden willen vatten
wat je altijd al wist en in gedachten hebt gevoeld. 

[note: enigszins aangepaste tekst van Kahlil Gibran]

Ik bewandel het pad
van de lente
Het kriebelt vlinders
in mijn hoofd
die liefde verklaren
aan deze vernieuwde wereld
Waarin ik mee mag vliegen
de wind weet waarheen
het geeft en het neemt
tussen  jou en mij
en de reis van
mijn gedachten

 

Wachten op de lente ..

 Waarom bouwen wij zoveel muren en zo weinig bruggen?

Ik was verrast
en zonder elke verwachting
Het was een dag als vele andere
Met als enig verschil jij
Op die plek, juist op dat moment
Verscheen je
Mijn woorden waren
niet meer dan enkele zuchten
Hopeloos verloren
net als ik

Vergeet superman
Ieder mens creëert zijn eigen comic
Een echte held
valt niet op in de massa
vliegt gewoon tweede klas
Verdeelt zijn portie realisme
met de juiste dosis cynisme
en gaat niet uit de weg
voor zelfspot

Overal is lawaai, zijn geluiden
maar de echte stilte
zit in jezelf, van binnen
laat alles om je heen vervagen
en is een vriend die je nooit verraadt.

Ik zou willen proberen
te zijn als Boeddha
er uit halen wat er in zit
leven alleen op gevoel.
Geen zorgen om morgen.
Want alles verloopt volgens een plan
Doen wat mijn hart ingeeft,
Loslaten die angst, de twijfel
en dan kijken wat er gebeurt
Vandaag 
Een rustige dag vol mindfulness
Morgen opnieuw
Zou het kunnen ..