Kon ik je maar lezen
en weten wat je denkt,
wat je voelt
Ik wil het graag zien
want soms zijn je gedachten
ondoorgrondelijk
dus luister ik maar naar je stem
en weeg je woorden,
je sporadische overpeinzingen koester ik
Meer is er even niet
omdat ieder mens
leeft zoals hij denkt

Gedachten
zwevend
teder, geruisloos
de reis van een zucht,
geest van het verleden
onzichtbaar door de lucht
met gouden vleugels
door de stilte van de nacht
op zoek naar iemand
die aan het einde
op me wacht

Al dwalend over de paden, door velden en weilanden
Loop ik te genieten van de ruimte en de rust om me heen
Hier en daar wat vogels die mijn aanwezigheid opmerken
Alleen en zonder werkelijk doel loop ik verder
in gedachten verzonken ..
Geen benul van de naderende weersomslag
De wind ruist over de vlakte en de eerste regen druppels vallen
Donkere wolken drijven over, onheilspellend
Het zou de dag kunnen zijn van het laatste oordeel,
een definitief besluit of een onomkeerbare beslissing
Maar ook een scène uit een oude film,
een Bogart movie met mij in de hoofdrol
Op zoek naar dat ene waar ieder mens naar op zoek is.
Zo aandoenlijk als de liefde kan zijn,
zo onvoorspelbaar is zijn afloop.
De regen gutst nu echt omlaag en laat me
ontwaken uit mijn onuitputtelijke gedachten.
Over het leven, nog altijd gelukkig
boeiend, ontroerend, liefdevol.
En wat al niet meer!