Er was al een dating site voor mooie mensen en je kon er op wachten maar ook de lelijkerds hebben nu hun eigen site! De site heet de The ugly bug ball en moet een groot succes gaan worden. Maar ja, wat is lelijk en wat is mooi. Dat is heel persoonlijk. Wat ik mooi vind zou jij lelijk kunnen vinden. Want is niet in essentie elk mens mooi zoals hij is?

Comfort Stand is niet zo maar een platenmaatschappij. Ze doen niet aan promotie buiten hun website om. Wat ze wel doen is gratis muziek verstrekken. Okay, daar zijn ze nu ook mee gestopt maar ben je op zoek naar muziek die net even iets anders is dan de muziek waar iedereen naar luistert, neem dan eens een kijkje op hun site en oordeel zelf!  Al het materiaal wat er nu nog staat is vrij beschikbaar.

Nick Chapman – Take me now

Ik heb al eerder geschreven over Jan Pycke. Een edelsmid die prachtige sieraden ontwerpt maar bovenal een sympathieke man. We zijn een paar jaar terug bij hem op bezoek geweest voor mijn letterring, ook zou hij een Twins collier maken voor Maj. Alweer een hele tijd terug waren we in de buurt en hebben de Twins collier opgehaald. Ik heb Maj gevraagd een kleine samenvatting te geven van die tijd en ons bezoek aan Jan.

Maj: De Twins collier is een eigen ontwerp van Jan Pycke uit de jaren ’80. Een op het oog eenvoudig sieraad wat uitblinkt in genialiteit als je er wat beter naar kijkt. Het sieraad bestaat uit 2 net niet gesloten ringen die met elkaar zijn verbonden dmv een rubberen draad. De ringen zijn zowel het sieraad als de sluiting. Het maken van het sieraad vereist vakmanschap en vooral het juiste gereedschap. Vakmanschap is geen probleem voor Jan, maar met het gereedschap had hij voor mijn hanger geen geluk. We hadden afgesproken dat er in de uiteinden van de ringen maanstenen geplaatst zouden worden. Maar helaas begon hiermee een weg van de ene tegenslag na de andere (mensen die mij een beetje kennen weten dat er bijna altijd wel iets mis gaat of mis is met dingen die ik graag wil hebben; Jan wist dit niet ….). De maanstenen die Jan bestelde waren bij aankomst of te groot of te klein of te onregelmatig en het lukte niet om de juiste te vinden. Na overleg hebben we gekozen voor een ander soort steen; een synthetische robijn. Ik zag er al helemaal naar uit om het eindresultaat te zien maar helaas zat het niet mee. De matrijs, het instrument wat nodig is om de ronding van de (holle) ringen te maken brak tijdens het maken … Jan heeft er alles aan gedaan om de matrijs te repareren en te vervangen; maar helaas lukte dit allemaal niet meer. Uiteindelijk heeft hij mijn hanger helemaal met de hand afgemaakt. Ouderwets handwerk; puur vakmanschap; met zweet en tranen gemaakt. Waarschijnlijk de laatste twins hanger die door zijn handen zal worden gemaakt … het gereedschap is er niet meer … de meester gelukkig wel en ik heb zijn laatste Twin collier! Het eindresultaat is er naar!
Gezien alle tegenslag is het niet waarschijnlijk dat er nog hangers kunnen worden gemaakt, we hebben Jan dan ook plechtig beloofd geen reclame te maken voor de hanger. Desondanks is het de moeite waard om eens een kijkje op zijn website te nemen omdat hij regelmatig nieuwe mooie sieraden ontwerpt. Ik ben toch heel blij en dankbaar dat Jan de tijd en de moeite heeft genomen om ondanks alle tegenslag toch mijn hanger af te maken!

Zoals velen onder jullie vast al weten ben ik een ontzettend liefhebber van fotografie.
En dan bedoel ik ook alle vormen van fotografie. Zwart-wit fotografie is er één van. Iedereen die fotografeert kent natuurlijk de bekendste topfotograaf op dat gebied  Stefan Vanfletteren.

Vanfleteren heeft vaak lak aan de conventionele compositie regels, als een rebel toont hij portretten waar ogen onzichtbaar zijn, waar open en gesloten kaders om aandacht vechten. Hij maakt meesterlijk gebruik van de scherpte diepte van zijn lens, door scherp te stellen op bv de ogen, waarbij dan in een zijaanzicht dat deel van een sjaal dat zich op de voorgrond bevindt, onscherp is.  De iets verderop gelegen neus, wordt zo scherp weergegeven, dat iedere porie gezien en geteld kan worden. Het was dus een uitdaging voor mij om ook op die manier een dergelijke foto te maken, klik op het foto tumbje voor het resultaat!

Erotische zwart-wit fotografie kom je niet zoveel tegen en die voorkeur heeft een andere stefan! Stefan De Lay is een Belgische fotograaf die gespecialiseerd is in stijlvolle erotische zwart-witfotografie. Wie een beetje bloot niet schroomt moet deze mooie naaktfoto’s zeker zien.

Of het nu de tijd van het jaar is. Ik weet het niet. Maar soms kom je een song tegen die je moet horen! Tot snel ..

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Het zal je vader maar wezen. Leuke kiekjes voor het familie album!

Ondanks alle geruchten over zijn doping verleden blijf  ik respect koesteren voor Lance Armstrong als wielrenner, maar vooral als mens.
Zijn gevecht tegen die verschrikkelijke ziekte, die nog steeds mensen, vrienden en familie in onze omgeving van ons weg neemt, soms heel dichtbij en ook mensen verder weg (televisie, in het nieuws), zorgen ervoor dat mijn belangstelling voor the Lance Armstrong Foundation blijft groeien.
En dan hoor je en zie je op tv dat hij zelfs een dag voor de start van de tour in Rotterdam nog een bezoekje brengt aan doodzieke kankerpatienten, mijn bewondering neemt alleen maar toe!

Go Lance .. go, i support you!

Ja.. Ik hou van deze avonden! Om negen uur was het nog rond 20 graad Celsius. Wat is er fijner dan een beetje loungen langs de uiterwaarden van de IJssel, hier bij Zwolle, op nog geen 400 meter van de woning! Alleen met de stilte van de natuur.
Ik zie een eenzame stip in de verte. Een wandelaar zoekt zijn weg.. Hij loopt over een pad langs de dijk en in gedachten loop ik met hem mee.. Genietend van de vogels  en de bootjes die langs varen. Een perfecte zwoele zomeravond.

De vakanties staan voor de deur. Voor velen is het voorbereidingen treffen op wat komen gaat. Dicht bij huis of een verre reis. De schoolvakanties komen er ook aan.  Afhankelijk van de regio waar we wonen. En het zomer weer van de laatste weken, fantastisch, dat alleen geeft al een gevoel van vrijheid oftewel vakantie. Want vakantie is voor mij ook vrijheid .. Ik voel me altijd top bij deze temperaturen. Het geeft me een natuurlijke boost! Dat mag wel even enkele maanden aanhouden. Het is me niet snel te warm. Ook ik ben bezig met voorbereiden. Zoals elk jaar moet er weer nieuwe muziek op de mobiele telefoon, die tevens dienst doet als mp3 speler, om de lange reisuren op een prettige manier te veraangenamen. Het zal hier wat rustiger worden, zover het dat nog niet was. Ook omdat de huidige temperaturen een lang verblijf achter de laptop niet toelaten.  Ik zal incidenteel blijven posten op fotovan.. maar ook daar zal het rustiger worden. Afijn, ik wil jullie alvast een super fijne vakantie wensen en maar hopen dat je thuis mag komen met prachtige anekdotes en herinneringen.

Veel mensen ergeren zich groen en geel oranje aan twitteraars, die de godganse dag via een mobieltje berichtjes met elkaar uitwisselen, en vaak over de meest onbenullige onderwerpen. Daarom wil men nu dat er gedragsregels komen voor twitteraars. Twittiquette? Zou dat de oplossing zijn?

Twitteren is voor oninteressante mensen, die van zichzelf denken dat andere mensen zitten te wachten op hun ’mening’, is een veel gehoorde kreet rondom.  Eerlijk is eerlijk, ik doe er ook aan mee. Probeer wel zoveel mogelijk relevante zaken en feiten te vermelden en soms in een melige bui wil ik me ook wel bezondigen aan zinloze tweets.  Kijk, het kan ook heel handig zijn. Heel snel en direct het nieuws volgen uit Zuid-Afrika en alle nieuwtjes over het WK Voetbal als eerste lezen via @oranjewk Of je moet niet van voetbal houden maar dan is er wel weer een ander nieuws onderwerp.

Er is volgens mij geen betere songschrijver dan Frank Boeijen. Zijn teksten gaan over het leven. Over jou en mij .. Zo klein en gevoelig gesproken, gezongen. Daarom nogmaals aandacht voor deze bijzondere man. Lees hieronder hoe Hugo Camps het treffend verwoorde tijdens Frank’s laatste cd presentatie!

Hugo Camps;
Dames en heren, goedenavond. Het is mij een grote eer voor u de nieuwe cd van Frank Boeijen te mogen inleiden, een cd van een man die van zichzelf altijd gezegd heeft dat hij geen imago wil zijn. Maar die tot zijn spijt misschien imago is. Het imago van een geweten, het imago van intimiteit, het imago van een betrokkenheid met mens en wereld. Ik vroeg hem daarstraks, nadat we elkaar een hele tijd niet meer hadden gezien: Frank, ben je gelukkig. Hij keek me aan en zei: ‘geen grotere pijn dan geluk’. Hij zei dat met zijn mooie frisse jongenskop, stralend bijna. En zo is dus Frank Boeijen. Een levende paradox. Altijd een heel klein beetje averechts omdat hij zich in zijn kwetsbaarheid moet verbergen.

Om aan die kwetsbaarheid te ontsnappen schrijft hij schitterende liedjes. Frank Boeijen is een dichter, een poëet. In een van zijn liedjes zingt hij: ‘grote woorden zijn eenzaam’. Dat is zo’n zin die je eigenlijk een heel leven kan laten leiden. Waar romanciers vaak 300 pagina’s voor nodig hebben. En in die ene kale, sobere zin – ‘grote woorden zijn eenzaam’ – vat Frank Boeijen het leven van hem en het leven van ons, het verlangen om te leven, soms het verlangen er niet te zijn, maar in ieder geval altijd de hitte van een mens.

We zoeken allemaal al eeuwen naar dat ene drankje, die pil of wondermiddel die ons korte leventje kan verlengen. Iedereen is er mee bezig, de knapste koppen doen er al jaren miljarden kostend onderzoek naar en nu lijkt men het in Noord – Korea gevonden te hebben.  Het drankje bevat zestig soorten ‘micro-elementen’ van meer dan dertig verschillende plantensoorten, aldus de makers.  Via M.

Gedachtes die onophoudelijk en onbegrijpelijk perspectief bieden. Soms weet ik er geen raad mee. Dan kijk ik op naar de hemel, in de hoop dat ik een lichtpunt zie, dat het antwoord in de sterren geschreven staat! Gedachten kunnen ons verwarren, dan denken we soms, konden we maar niet denken! Volgens mij heeft ooit iemand geschreven dat de bron van elk probleem de gedachte zelf is.

Zo zijn er filosofen die de bron van de bron van de gedachte verklaren.  Zo zegt Osho: “De gedachten zelf zijn niet het probleem! Je moet er niet op uit zijn om je gedachten te vernietigen. Want die gedachten hebben sowieso maar een kort leven. Gedachten sterven af, de een na de ander, maar de gedachtestroom op zich, het proces duurt voort. Wat belangrijk is, is om het ontstaansproces van gedachten te begrijpen en je ervan te ontdoen. Want als je het tot stand komen eenmaal door hebt, vind je ook wel een weg om je ervan te bevrijden.”

Wat denk je, moet ik maar ophouden met denken?